piątek, 16 listopada 2012

Trainspotting

XXI wiek zmusił nie tylko mnie czy jeszcze kilka innych osób, ale dosłownie wszystkich, żeby bardzo szybko dojrzeć, bo może nie tyle co dorosnąć. Teraz mam 16 lat i muszę, albo chociaż powinnam mieścić się w takim kanonie urody, figury, stylu i zachowania oraz upodobań. Ale nie innym. Nie sądzę, aby był sens starania się, co by  pojąć ten schemat.
Dość bezwględnie się wypowiadając to przyznam, że słynna, niczym nie zaskakująca jesienna depresja pogłębiła moją dotychczasową. We wtoreczek Warszawka, z założenia trzy opcje, pewnie skoncze na tej najmniej atrakcyjnej - jak to ja.
Jedyne co mam ciekawego na dzisiaj do powiedzienia to dupa
Ale teatr 'Sie kochamy' z Olszówką, Cieszyńskim i Żurkiem bardzo lubię! 

piątek, 9 listopada 2012

When It Comes to be....well, I am not good enough.

Czuję jak bardzo jestem zablokowana teraz. Zdaję sobie sprawę, z tego jak wiele łez jeszcze się ze mnie nie uwolniło. Niech popłyną cichutko, a ja nie będę ich zatrzymywać. Spamiętam każdą z nich, pojedynczą i wszystkie razem. Na wspomnienie tego ciepłego dotyku, trwającego zaledwie dwie sekundy. To dwie sekundy, a wciąż czuje się jakby to było nieprzewane... Pieprzyk na prawej nodze, ktos to jeszcze zauwazyl? Dlaczego jak sobie coś umyślę to konkretnie muszę to zreazliować? Dlaczego nie umiem odpuścić? Czy moja walka nie będzie miała końca? Wiem, ze taki był zamysł, ale obawiam się, że znów nic nie wyjdzie, a ja będę cierpieć. To, ze się nie poddaje nie idzie w parze z byciem pozytywnie nastawiona, chociaz powinno, prawda?
Straciłam przyjaciółkę. Może jeszcze nie wszystko stracone, ale 2 lata mojej pracy, a ja wiecznie czuje sie w tej relacji gorsza...Zawsze, ale to zawsze byłam przekonana, że przyjaciel powinien Ci przypominac jak wspanialym jestes czlowiekiem, jezeli w to zwatpiles. Człowiek podświadomie potrzebuje zapewnień i pewnych ustaleń. Karma dała mi kogoś z kim rozmawiajac od niespełna 4 miesiecy, czuje sie jakbysmy znali się od małego. To dobra rekompensata, ale to nie zmienia faktu, że tęsknię.
Dzisiaj w ciagu kilku chwil wydarzyło się tak wiele i tak mało zarazem. Przepraszam, ale kogo to obchodzi?
Teraz już wiem, że nikogo.
Najsmutniejsze, ze gdybym zniknęła nie mając w planach powrotu, obawiam się, że nie zauważylbys.
Zostaną mi wspomnienia, ciepłej dłoni, wymuszonego wzroku, oparcia się pokusie dotyku, towarzyszące wszystkiemu temu te przyjemne zdenerwowanie.
To koniec. Albo czekam na cud, albo nie wiem co innego.  Mam ochotę zniknąć.
Niech moja ochota stanie się rzeczywistością. 

sobota, 20 października 2012

I Found You

Za niespełna dwie godziny skończy się moja egzystencja jako 15-latka. Dobrze mi było, mimo wszystko.  To niczym Nowy Rok skoro mogę powiedzieć, że wiele sie wydarzylo i jeszcze więcej się nauczylam. Człowiek uczy się na błędach, a ja dinozaurem nie jestem, aby było mi to obce.
1.Operacje przeszczepu przeżyłam  - niczym cud.
2. W Ameryce byłam - bardzo dobre wspomnienia.
3. Świadectwo z wyróżnieniem było? Było - jeszcze bardziej zdumiewający cud
4. 26.07-4.08 Solec Kujawski. NAJLEPIEJ NA SWIECIE. Tęsknie za Nimi bardzo. Z moją Pyrką szczególnie.
5. Nowa szkoła - Ełk - przeszczęśliwa ja.
6. Powiązanie z punktem powyższym, wreszcie wiem gdzie jest moje miejsce i przy jakich ludziach. To dopiero 2 miesiąc,  a ja ani przez chwilę nie miałam żadnych wątpliwości.
7. On. Tu niewiele jeszcze mam do opowiedzenia. Mam nadzieję, że to sie zmieni.



niedziela, 14 października 2012

Turn my head

Chcesz dobrze, tak bardzo się starasz. Przynajmniej próbujesz, dążysz, coś robisz.  A potem co? Okazuje się tylko, że to wciąż za mało. Wtedy tracisz wiarę we własne możliwości, czy tego chcesz czy nie. Tak sie po prostu dzieje
I nieważne co bedzie jutro. Bo dzisiaj Ciebie już nie ma. Ale byłeś. I śniłeś się. Dotykałes, błądziłeś. błądziliśmy razem. Razem, to takie piękne słowo, prawda?  Ale to wciąż niczego nie zmienia.  Zawsze sie coś dzieje.Jednak Nigdy nie żałuj. Bo to naprawdę niczego nie zmienia.

O, jesteś. Jak miło. A ja wciąż tez jestem? Te zagubione spojrzenia niosą pewne wątpliwości.

Obudź się. Jest 5:40 rano, trzęsiesz się. proszę. nie bój się już. jakoś to będzie. 

poniedziałek, 8 października 2012

What does it mean?

Możesz zamknąć oczy. Kiedy trzymasz je wciąż zamknięte, uruchamia się Twoja wyobraźnia. Są pewne utarte już schematy myśli, które pojawiają się jako pierwsze. Wiesz, o czym musisz pomyśleć, aby spowodować kolejne sentencje. Wszyscy jesteśmy więźniami własnych myśli. Nawet nie zdajac sobie z tego sprawy. Ale obiecuje Ci, że rzeczywiscie tak jest.  Już nie udawaj, niczego. Nie rób czegoś co nie bedzie Twoje. Bądź swoim rzemiosłem. Natchnieniem i inspiracją samym w sobie. Po prostu bądź.



niedziela, 16 września 2012

Seeing him.

Po dośc długiej przerwie, znowu sie  pojawiam. Bo raczej nie jestem, biorąc pod uwagę, że zaraz znowu zniknę.
Świat bywa bardzo przewrotny. Kiedy wydaje nam się, że wszystko powoli zaczyna się już układać, zawsze pojawia się coś na przeszkodzie. Niektórym jest te haczyki trudniej przezwyciężyć.  U mnie różnie to bywa. Teraz nie mam wpływu na ten aspekt. On po prostu istnieje, nie zniknął i nie zniknie.  Całe szczęście jest ktoś inny. To nie zmienia faktu, że te pierwsze wciaz boli.
Z opóźnieniem ale jednak, stałam się niewidzialna.





niedziela, 9 września 2012

there's a possibility

coraz wiecej ludzi ma problem z poradzeniem sobie z problemem jakim jest samotnosc i bycie nieszczesliwa osoba.Tak sie jednak sklada ze ja to juz dawno przerobilam...Moim glownym problemem jest jednak poradzenie sobie ze szczesciem. brzmi smiesznie, prawda? Jednak do smiechu jakos mi sie nic nie zanosi, a szkoda.  Nie mam wciaz pojecia czy na to jest jakas rada/lekarstwo. Co powinnam zrobic w takim razie? bo wciaz zadaje sobie pytanie czy aby teraz nie bylabym jedna z tych najszczesliwszych osob w tej galaktyce. Nie wiem. Nie predkosiee dowiem. 

czwartek, 6 września 2012

Surprised

Wreszcie żyję. Żyje tak naprawdę, w rzeczywistości, realnym świecie. Szczerze to nawet nie spodziewałam się, że po 3 dniach będę się czuła w nowej szkole, z nowymi ludźmi tak dobrze.  Tyle ode mnie, lepiej cieszyc się swoim wreszcie normalnym życiem, prawda? 

sobota, 1 września 2012

My mistake

''Zrobię największy błąd
Ty się zjawisz, a ja
 powiem że to nie to.''

Już zrobiłam. To pokazuje, że każdy uczy się na własnych błędach, nawet jeśli temat jest bardzo oklepany i sporo się o tym mówi, to jednak trzeba doświadczyć tego osobiście.  Zabolało, ale co w tym dziwnego? Kiedys bym żałowała, teraz nie żałuję tylko wyciągam wnioski aby nie popełnić tego kolejny raz. I poradzę sobie, teraz jutrzejszy dzień nie jest juz taki straszny.





środa, 29 sierpnia 2012

Somebody to talk

Bardzo dobrze jest się spotkać po takim czasie, nawet jeśli nie był on wyjątkowo długi. Jednak troche minęło.   Reszta jest nieważne, znikam sobie. Zdałam sobie sprawe z kilku nowych faktów, ktore tak naprawde nowe to nie były, ale trzeba sie z nimi nieco oswoić.